Tekući red

Strukturirane tabele (Data Tables) nam uveliko olakšavaju rad sa podacima. Kada opseg podataka pretvorimo u tabelu, a zatim joj dodelimo prepoznatljivo ime, svakoj koloni možemo lako da pristupimo navođenjem njenog naziva ili kombinacije naziva tabele i kolone. Unosom formule u prvu ćeliju ona automatski se ažurira u svim ostalim u koloni. A šta ako to ne želimo? Šta da učinimo ako je potrebno da iskoristimo vrednost tekućeg reda?

U primeru možete da vidite tabelu koja sadrži prodajne transakcije jedne pekare. Ako je potrebno da izračunamo koeficijent kojim bismo uporedili prodaju tekućeg proizvoda i svih onih koji su prodati u Beogradu treba da najpre napišemo formulu koja računa ukupnu prodaju u Beogradu. To ćemo učiniti uz pomoć funkcije SUMIF, gde kao argumente navodimo nazive kolona. Ali kako se pozvati na vrednost grada u tekućem redu? Navođenjem znaka @ ispred njenog naziva! U formuli, to izgleda ovako:

=SUMIF([GRAD];[@GRAD];[IZNOS])

Prvi parametar funkcije SUMIF je kolona koju pretražujemo. Drugi parametar je ono šta treba da pronađemo, što je vrednost tekućeg reda, odnosno reč “Beograd”. Treći parametar je kolona koja se sabira (IZNOS). Kao rezultat dobijamo ukupnu prodaju u gradu Beogradu na nivou čitave tabele. Da bismo izračunali udeo prodaje potrebno je samo da podelimo prodaju tekućeg proizvoda sa prethodno izračunatim iznosom prodaje u Beogradu.